یکی از سوژه های موردعلاقه مخاطبان سریال ها که ریسک کمتری را متوجه سازندگان آن می کند، آثاری پلیسی با درونمایه سرقت است.

یکی از سوژه های موردعلاقه مخاطبان سریال ها که ریسک کمتری را متوجه سازندگان آن می کند، آثاری پلیسی با درونمایه سرقت است. زیرشاخه ای جذاب که نمونه های فراوان در تاریخ سینما داشته و از دل آن بیرون آمده است. از سرقت از بانک گرفته تا دزدی از کارخانه و...

این دسته از آثار نمونه هایی هم در سینمای
ایران داشته و حال توجه پلتفرم های داخلی را به خود جلب کرده است. «کنکل» ساخته رامتین لوافی که پس از مدت ها کش و قوس،این روزها در حال پخش از فیلیمو است، تازه ترین نمونه در این باب به حساب می آید که مورد توجه علاقمندان این نوع آثار نیز قرار گرفته است.

کنکل خط اصلی قصه خود را از نمونه های کلاسیکی همچون: سری فیلم های اوشن گرفته و اسکلت فیلمنامه خود را براساس دزدی مواد اولیه گرانقیمت از یک کارخانه شکل داده است. نقطه عطف هم جایی است که این دزدی تکرار شده و پای پلیس هم به میان کشیده می شود.

در بازجویی پلیس، به مرور با شخصیت های اصلی از سارا صابری و امیر نامدار تا ابی جندقی ملقب به ابی دست کج و همسرش مارال یوسفلی آشنا می شویم که هر یک هم داستانک مشخصی دارند. به ویژه دوتای آخر که بخش مهمی از بار داستان را به دوش کشیده و طنازتر از بقیه جلوه می کنند.

برای مثال می توان به سکانس بازجویی افسر پرونده از ابی و اشاره او به حضورش در خانه امیر برای تماشای بازی نه چندان مهمی از لیگ جزیره اشاره کرد. همین طور سابقه دار بودنش که تنش بامزه ای را میان ابی و مارال پا به ماه به وجود می آورد!

جمع شدن گروه برای تقسیم پول، نقطه عطف کلیدی قسمت های اولیه کنکل به حساب می آید که شوک خوبی به قصه داده و تماشاگر را منتظر قسمت های بعد نگه می دارد.

لوافی در مقام کارگردان یک سروگردن بالاتر از کارگردان های دیگر سریال های پلتفرمی ایستاده و کنکل را به سریالی متفاوت تبدیل کرده است. به ویژه ریتم که یکدست بوده و تماشاگر خود را خسته نمی کند.

او در انتخاب بازیگران هم موفق عمل کرده و گروه یکدستی را گردهم آورده است. از میان آنها، صابر ابر در نقش ابی دست کج موفق تر از بقیه نشان داده و طنز سیاه و ابزورد حاکم بر داستان را به نمایش گذاشته است. همین طور ستاره پسیانی که در نقش مارال خوش درخشیده و تیم دونفره خوبی را با ابر تشکیل داده اند.

کنکل از آن دسته سریال هایی است که جای خالی آن در اکثر سریال های پلتفرمی کاملا حس می شود.

سالمه رحمانی موحد/ منتقد