شادمان در سالهای اخیر در شبکه نمایش خانگی حضوری پررنگ داشته؛ «می خواهم زنده بمانم» و «یاغی» از شاخص ترینشان به حساب می آیند.

سینمای ایران به ویژه در دهه شصت که سینمای کودک و نوجوان رونق فراوان داشت، بازیگران کم سن و سال زیادی را جذب کرد که بسیاری از آنها با بالا رفتن سن و بهم ریختن چهره، از بازیگری سرخورده شده و کناره گرفتند. با این حال اندک نمونه هایی هم وجود دارند که در سینما ماندگار شده و در جوانی به چهره های شاخص بازیگری تبدیل شدند. برای مثال می توان به «علی شادمان» اشاره کرد که در ده سالگی جلوی دوربین رسول ملاقلی پور در فیلم «میم مثل مادر» رفته و این روزها سریال «سرخ و سیاه» ساخته آیدا پناهنده و محصول فیلیمو را در نوبت پخش دارد. درست در بیست سالگی عمر بازیگری خود!

او که فیلم سینمایی «صد سال به این سال ها» ساخته سامان مقدم را در اکران آنلاین دارد، پس از سریال هایی همچون: کیمیا، سرزمین مادری و دیوار به دیوار در سینما نیز درخشید. «ویلایی ها» ساخته منیر قیدی یکی از آنهاست که شادمان بیست ساله را به قلب روزهای جنگ هشت ساله کشاند.

او دو سال بعد، در «جان‌دار» ساخته حسین دوماری در نقش فرزند کوچک خانواده ای که درگیر مصیبت بزرگی شده اند، درخشان و باورپذیر ظاهر شد. به ویژه اینکه جان‌دار فیلم پربازیگری است و شادمان در برابر آنها به اصطلاح کم نیاورده است. کاری که در «شنای پروانه» نیز انجام داد و در نقشی مکمل و تک سکانسه، تیپ-شخصیتی آشنا را بازآفرینی کرد. اشکان خروس که کارگاه تولید مشروب دست‌ساز خود را راه انداخته اما ناموس خط قرمزش محسوب می شود!

شادمان در سالهای اخیر در شبکه نمایش خانگی حضوری پررنگ داشته؛ «می خواهم زنده بمانم» و «یاغی» از شاخص ترینشان به حساب می آیند. در اولی شخصیت کاوه را بازی کرده که بلندپروازی کار دستش داده و در باتلاقی از بدشانسی، صحنه سازی و... فرو می رود. شادمان یک جوان دهه شصتی را با تکیه بر پا فیلمنامه‌ای قرص و محکم و شخصیت پردازی درست، خلق کرده که خرده داستان عاشقانه اش هم به دل مخاطبان سریال می نشیند.

شخصیت جاوید در سریال «یاغی»، تک خال کارنامه بازیگری شادمان به حساب می آید که عمده بار دراماتیک داستان را به دوش می کشد. شخصیتی شناسنامه‌دار و پروپیمان که در قالب قهرمان جا افتاده و مخاطب را با خود همراه می کند. میمیک چهره و شکنندگی اش نیز در اینجا بسیار به کار شادمان آمده و به شخصیت جاوید عمق ویژه ای بخشیده است. آدمی که از دل فقر و بی پشت و پناهی خود را به قهرمانی کشتی جهان رساند و سر آخر رستگار نیز می شود.

حال باید دید که این بازیگر جوان و در آستانه سی سالگی، قادر به تکرار موفقیت های ذکر شده در سرخ و سیاه خواهد بود؟

بابک جوادی عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران